Vrolijk Sinterklaasfeest!!

Niet alleen Canon-Chinezen zagen wij op de Ganges varen,
Ook Sint en Piet zaten naar de wassende Hindoes te staren!

Barathpur

Vanuit Udaipur vertrekken we richting Agra, maar zullen een tussenstop maken in Barathpur, een stadje 55 km voor Agra. Barathpur heeft eigenlijk maar een publiekstrekker: het Kalaodoa Ghana National Park. Dit is een relatief klein natuurgebied, maar zit in de goede periode van het jaar stampvol vogels vanuit de hele wereld.

We hebben Green Valley Guest House gekozen om te overnachten, een klein hosteltje met een erg aardige eigenaar die de 'onderneming' (heeft maar twee kamers) weer wat nieuw leven in wil blazen na een pauze van twee jaar. We willen maar een nachtje blijven, dus we vinden het allemaal helemaal prima. In de middag bezoeken we op een fiets-riskjaw het park, maar Kirsten voelt zich al enkele dagen niet lekker, dus dit wordt korter dan verwacht. Gelukkig zijn we dan al wel bij Holy Man Babba geweest. Dit is een knettergekke priester die in het park woont en een soort dieren-tempel om zich heen heeft gecreeerd met onder andere een familie apen, een volwassen Antilope die hij heeft opgevoed en enkele stokoude schildpadden die hij graag wil laten zien. Hierna toch maar snel terug naar het Guest House, want de darmen van Kirsten hebben hun beste tijd gehad...Na een onrustig nachtje hakken we 's ochtends meteen de knoop door en gaan we met de verschrikkelijk lieve GH-eigenaar naar het ziekenhuis, huisartsen kennen ze hier niet echt. Kirsten is natuurlijk al heel wat gewend na haar Oostblok bezoekjes, maar het ziekenhuis van Barathpur doet ons toch even een keer slikken. Nadat wordt besloten dat ze minimaal een dagje opgenomen zal worden zijn we blij dat we onze eigen infuusnaalden bij ons hebben. Het ziekenhuis is erg depressief, wij ook... Maar gelukkig wordt er best goed voor ons gezorgd, allereerst door de eigenaar van het GH, maar zeker ook door de dokters. Kirsten krijgt een rustig plekje, voor zo ver dat mogelijk is; mobiele ringtones, Hindi muziek uit laptops en onbeperkt bezoek van gehele families is in India nog niet verboden. Na een hele dag te zijn volgetankt met allerlei goede vloeistoffen kunnen we in de avond weer naar huis. Er is nog even een goed nachtje slapen voor nodig, maar de volgende dag begnt Kirsten weer op de oude te lijken.

Arie is nog even door het park gaan fietsen, heel erg mooi! Maar uiteindelijk toch erg blij dat we Barathpur achter ons konden laten na al die ellende. Op naar de Taj!!!
Tijdens ons Barathpur-bezoek hebben de aanslagen in Mumbai plaats gevonden. Super bedankt voor alle lieve, bezorgde berichten van jullie! Gelukkig waren wij daar al een tijdje weg, maar het blijft schrikken. Erg veel bekende plekken waar wij ook zijn geweest zijn aangevallen. We volgen uiteraard de nasleep in het land. Politiek staat het redelijk op z'n kop en de eerste ministers zijn al gesneuveld. Maar wat betreft veiligheid voor toeristen is er niet veel veranderd en we hebben ook niet het gevoel dat dat gaat veranderen. India wil absoluut niet dat er geweld ontstaat nav deze ramp. Wij, en vele andere toeristen met ons genieten nog steeds enorm van het land en haar interessante en gastvrije inwoners.
Agra

Om te beginnen, Agra is geen hele boeiende stad, maar de Taj Mahal is des te mooier! We komen aan een Shanti Lodge, een erg goed guesthouse met een uitzicht op de Taj vanaf het dakterras. We wagen die avond rond zonsondergang de eerste poging om het mooie bouwwerk te bewonderen, maar we zijn te laat, de poorten zijn al gesloten. Achteraf gezien is dit niet heel erg, want de Taj in zonsopgang is echt veruit het mooiste.
De volgende ochtend moeten we in de rij staan en stevig betalen, maar we genieten echt van wat we zien. Je weet dat je er staat met de hele toeristische wereld, bussen vol Japanners en vervelende Duitsers, maar toch heeft het gebouw iets magisch. Zelfs teruggekomen op ons dakterras blijf je er naar kijken, omdat het iets speciaals heeft. Wel zijn we die middag direct doorgegaan naar Delhi, een dag erna vertrekt daar een trein die ons naar Varanasi moet brengen.

Delhi

Tja... Misschien komt het omdat we natuurlijk (Atma) Mumbai fan zijn. Misschien komt het omdat we tot op heden weinig positieve verhalen hebben gehoord. Misschien komt het omdat we er maar een nachtje zullen blijven. Misschien komt het omdat een tweede grote stad altijd minder indrukwekend is dan de eerste. Misschien komt het omdat we voor een dicht Red Fort stonden. Tja, Delhi...

Het enige wat deze stad ons heeft gebracht zijn een te duur hotel, een armbandje, een rok en nieuwe zonnebrillen!!! Tot zo ver Delhi. Op naar Varanasi!

Varanasi

Varanasi, de heilige stad aan de Ganges. En de smerige stad aan de Ganges met heel veel vervelende afzetters! Desondanks vinden wij Varanasi erg indrukwekkend, vooral de boottochten tijdens zonsop- en ondergang.

Ondanks dat we niet de enige zijn in een bootje op de Ganges zie je hier wel echt mooie en indrukwekkende plaatjes. De Ganges wordt voor ieder doel gebruikt: wassen en de was doen, Hindi-rituelen, buffels schoonmaken etc. Het meest indrukwekkende zijn wel de lijkverbrandingen die op sommige 'ghats' plaatsvinden. Erg raar om naar een stapel brandend hout te kijken waar ook een lichaam op ligt. Een ding wordt hier wel duidelijk, de Ganges is voor Hindoes echt heel belangrijk levert ons mooie, speciale herinneringen op.

Overmorgen vliegen we naar Nepal voor een week, erg veel zin in! Dat moet heel speciaal zijn!
Tot later!

Jodhpur
De treinreis van Bikaner naar Jodhpur maken we overdag. In de trein zitten we naast Dinish, een man die voor de spoorwegen werkt en de hele reis tegen ons aan blijft praten. Hij staat erop dat wij in de trein met hem mee lunchen; na een stroef begin geven wij ons aan de traditionele Indiase lunch toe en het (be)valt ons erg goed!
We hebben van te voren Cosy Guesthouse geboekt en dit blijkt een erg goede keus! Echt een aanrader! Een superleuk plekje met overal leuke muurschilderingen en alles was uiteraard BLAUW! De eerste nacht slapen we boven op het dak in een tentje met een fantastisch uitzicht over de stad. Als klap op de vuurpijl worden we ’s ochtends wakker tussen een familie aapjes!

Jodhpur is een erg leuke stad. Er staat een ongelooflijk mooi fort wat hoog boven de stad uittorend en waar wij vanaf ons erg gezellige dakterras/restaurantje op uitkijken. Verder bestaat de stad uit allemaal nauwe straatjes waar mens, rickshaw, hond, kat en uiteraard koe allen gezamenlijk doorheen willen. Dit zorgt regelmatig voor hilarische verkeersopstoppingen waar voornamelijk de oh zo heilige en slimme koe als overwinnaar uitkomt. Het belangrijkste kenmerk van de stad is dat de meeste huizen blauw zijn geverfd. Dit geeft echt een mooi effect, voornamelijk vanaf hogere uitkijkpunten. Verder heeft deze stad ook weer alle mooie kleurige mensen en marktjes die India zo ongelooflijk mooi maken!

Udaipur
Aangezien het niet mogelijk is om per trein naar Udaipur te reizen moeten we een busreis boeken. Deze zal volgens de planning ’s ochtends vroeg vertrekken en er ongeveer 7 uur over doen. Busreizen in India blijken iets anders dan lijn 195 van Rotterdam naar Schoonhoven. Na de nodige vertraging stappen wij in bij het vertrektpunt op onze gereserveerde stoelen. Op dat moment zit nog iedereen netjes op z’n gereserveerde stoel, maar na tien minuten worden de eerste illegale ‘meereizers’ al opgepikt om de spaarpot van de buschauffeur en zijn hulpje wat te spekken. Tijdens de verdere reis komt half India in onze bus op de grond zitten om steeds na kleine stukjes het stokje weer over te geven aan de volgende familie die van dorp A naar dorp B moet. Uiteindelijk komen we toch goed aan in Udaipur.

Udaipur is heerlijk! Het ligt aan drie meren en heeft een lekker knus, wel toeristisch, binnenstadje. We worden van het busstation door een ladderzatte Rikshaw-chauffeur (om 14.00 uur ’s middags) naar ons guesthouse gebracht. Hij probeert ons eerst aan een ander guesthouse te koppelen, maar aangezien hij ons tijdens het rijden (zigzaggend a 10 km/h) niet echt heeft kunnen overtuigen lukt dat uiteraard bij dit guesthouse ook niet... Ons uiteindelijke Lal Ghat Guesthouse is erg goed. We kijken uit over het mooiste meer van de stad en de kamer is prima. Aangezien we niet erg makkelijk een trein kunnen vinden blijven we best lang in Udaipur, maar dit vinden we niet erg, omdat we heerlijk kunnen relaxen en eten in leuke en goede restaurantjes!

Vanavond vertrekken we richting Agra (Taj Mahal), maar we zullen nog een tussenstop maken in Bharatpur om daar een klein natuurreservaat te bezoeken.

We hebben het goed! Tot later...

Mumbai, Jaipur & Bikaner.

Mumbai
Mumbai (Bombay, tot 1995 de officiele naam van deze stad, wordt ook nog vaak gebruikt) is als de op-twee-na grootste stad van de wereld een megastad met een hoofdletter M. Met haar meer dan 18 miljoen inwoners, waarvan ongeveer 60% in sloppen woont, is Mumbai een krankzinnige stad waarin plaats lijkt te zijn voor iedereen.
Wij arriveren er rond 12 uur 's nachts op 7 november 2008. Bij het verlaten van het vliegveld worden we verwelkomd door een enorm deken van smog. Niet zo gek; nergens ter wereld vind je een stad met zo'n grote autodichtheid als hier in Mumbai: 700 per vierkante kilometer. Onze eerste taxirit is dan ook een gekkenhuis! Na een half jaar Indiaas verkeer zal Kirsten in NL in ieder geval voorgoed van haar rijangst af zijn....
De drie dagen die we in deze wereldstad doorbrengen zijn fantastisch, enerverend, hectisch en een goed begin van onze tijd in India. Het is vooral leuk om al even kennis te maken met Lee van Atma Mumbai (de organisatie waarvoor Kirsten vier maanden zal gaan werken). Zij neemt ons mee op sleeptouw want de stoere Australische woont en werkt hier al een jaartje of drie. Ook ontmoeten we al Kirsten's toekomstige homie Andrea (een Australische die vloeiend Hindi spreekt, hoe ideaal!) en bekijken we de kamer die gehuurd zal worden. Kirsten dacht na de Parasol al heel wat gewend te zijn, nou dit is echt hardcore. Maar het voelt nu al heerlijk om deel uit te gaan maken van een megastad als Mumbai!
Jaipur
Na een 18 uur durende treinreis komen we aan in Jaipur. Als hoofdstad van Rajasthan een must-see, dachten wij zo..... evenals de busladingen toeristen uit Duitsland, Frankrijk en Nederland. Complete Koning Aap reizen op de riksja, veel te dure souveniers die onder je neus worden geschoven en betalen voor het fotograferen van iedere straathoek. Onze eerste indruk van deze stad is niet best. Tot we in ons hotel aankomen, een oase van rust en enorm interessante eigenaren die ons veel vertellen over de omgeving. We krijgen onze prive-riksja-man die ons in twee dagen de mooiste bouwwerken uit de geschiedenis van Rajasthan laat zien waar Koning Aap niet komt.

Als toegift trakteren wij onszelf op een bezoekje aan de grootste bioscoop van India. In een bioscoop als een suikerspin bekijken we de nieuwste Bollywood-productie (zo theatraal en meeslepend; en toch kon Kirsten en weer lekker bij janken) en ontdekken we meer over het bioscoopgedrag van Indiers... Het zijn toch rare mensen soms..

Bikaner
Na weer een nachttrein-ritje (reizen per trein in India is echt prima!) komen we aan in Bikaner, waar we in een guesthouse met een ideologische inslag terechtkomen. De eigenaar heeft tevens een NGO, en door onder meer activiteiten te organiseren voor de gasten van het guesthouse genereert hij geld voor deze stichting. Arie en Kirsten laten zich weer het hele pakket aansmeren: een drie-daagse tocht door de woestijn en door traditionele dorpen + kledingstukken, door de dorpelingen gemaakt ("the people in the village would be very ghappy to see you in their clothes!!").

Gekleed in onze nieuwe aanwinsten worden we verwelkomd door de dorpelingen (vooral erg veel kinderen) die nog leven zoals in het Archeon. We krijgen zanderige roti's, een prutje van pure pepers en zure-nog-warme-vers-gemolken melk. Stoer als we zijn slaan we ons door dit ranzige maal heen en het bakkie chai (Indiase volksdrank: thee met kruiden, suiker, melk en een velletje erop) klokken we er zonder moeite achteraan. Na dit bezoek aan het Indiase platteland verlaten we de bewoonde wereld en zetten koers naar de Thar-woestijn. Op een kameel, uiteraard.

Drie dagen lang bevinden wij ons in een woestijn wat een heerlijk relaxte ervaring blijkt. Slapen onder de sterren en wakker worden tussen de kamelen, antilopen en hier en daar een snuffelende hond aan je slaapzak.. 's Ochtends je thee koken op een vuurtje en met je wc-rol achter een duin gaan zitten. We lachen ons dood met onze Camel-men: twee Indiase idioten die de hele dag een beetje in het Hindi babbelen tegen ons. Het woordenboekje dat we bij ons hebben blijkt een uitkomst en in drie dagen leren wij heel wat Hindi.

Na deze onvergetelijk woestijn-3-daagse bezoeken we de beest bizarre tempel van India: de Karni Mata, ookwel de Rattentempel... Hier leven duizenden ratten in alle luxe. Er wordt aangenomen dat deze ratten reincarnaties zijn van overleden mensen. Het is een enorm heilige plek. Grappig, maar HOE RANZIG!!

We zijn nu in Jodhpur, 'the blue city', en we hopen weer wat te bloggen als we de provincie Rajasthan gaan verlaten.
We enjoy! Tot later...